Posts

उपवासाची चंपाकली

Image
===================================

हा प्रयोग मायबोली ह्या संकेतस्थळावरील स्पर्धेसाठी केला आहे.

===================================

मायबोलीवर पाककृती स्पर्धेची घोषणा झालीआणि त्यात भाग घेण्यासाठी डोक्यातविचारचक्र सुरु झाले. सर्वात आधी विचारआला की माझ्या मावशीला विचारावे. माझीमावशी अत्यंत प्रयोगशील त्यामुळे दिलेलेजिन्नस वापरून ती नक्कीच नवीन काहीतरीपदार्थ सुचवेल ह्याची खात्री होती. पण पुन्हामनात स्वतःचं असं स्वतंत्र विचारचक्र सुरुझालं.



मध्यंतरी फेसबुकवरच्या एका ग्रुपमध्येमैत्रिणीच्या आईने चंपाकलीचे फोटो टाकलेहोते. तेव्हापासूनच ती पाककृती करूनपाहायची इच्छा होती. पण मुहूर्त काही लागलानाही. जेव्हा ह्या स्पर्धेची घोषणा झाली तेव्हाराजगिऱ्याचं पीठ वापरून चंपाकलीचा प्रयोगकरता येईल का असं वाटलं. पण घरातीलगणपती आणि अशीच एक अडचण असल्यानेशेवटी कालचा मुहूर्त लागला.





राजगिऱ्याच्या पिठाला थोडा चिकटपणाअसतो हे मला माहित होते. पण त्याची पातळपोळी लाटून, त्याला काप देऊन चंपाकलीसाठीगुंडाळणे ह्यासाठी अजून चिकटपणा हवा असेवाटून त्यात शिजलेला बटाटा घालायचे ठरवले.आणि सांगू काय हा प्रयोग यशस्वी झाला.





तर आता सविस…

गणपतीपूजन आणि मोदक

Image
गणपती आणि मोदक आपल्या मनातले घट्ट समीकरण. घरी गणपतीची स्थापना आणि पूजन करायचे म्हणजे मोदक हे केलेच पाहिजे. तर माहेर मराठवाड्यातील असल्याने मोदक म्हणजे तळणीचे मोदक हेच माहित. (आणि माझ्या बाबांना अजूनही तेच आवडतात.) पण मग आम्ही पुण्यात राहायला आलो आणि उकडीचे मोदक हा प्रकार कळला. तसेच लग्नानंतर अनेक नवनवीन गोष्टी करून पाहण्याची हौस असल्याने आणि नवरा पण सगळं कौतुकाने खाणाऱ्यांपैकी असल्याने उकडीचे मोदक करायला सुरुवात केली. पण वर्षातून केवळ एकदा केल्याने त्यावर फारसा हात असा बसलाच नाही. 

सासर सोलापूरचे असल्याने तिकडे पण तांदळाच्या पिठीचे उकडीचे मोदक केले जात नाहीत. परंतु आमच्याकडे कणकेच्या पारीत मोदकाचे सारण भरून त्यांना वाफवायची पद्धत आहे (दिंड करतो तसे). तसं पहिला गेलं तर करायला सोप्पे. त्यामुळे ह्यावेळेस तश्याच पद्धतीने केले. आणि त्यात लेकीने मोदक करायला मदत केली. म्हणजे जेवढे केले त्यातल्या निम्म्याच्यावर तर तिनेच केले. मी कणकेची पारी लाटून देत होते आणि ती त्यात सारण भरून मोदक तयार करत होती. त्यामुळे ह्यावेळेसच्या मोदकांचे विशेष कौतुक. 


तसा ह्यावेळेचा गणेशोत्सव खासंच आहे. बरेच वर्षं स्वयं…

उगाच काहीतरी!

Image
आज आमच्या सोसायटीमध्ये भिशी होती. ज्यांच्याकडे होती त्या काकू साठीच्या पुढच्या आणि पुण्यातील एका प्रयोगशील शाळेच्या मुख्याध्यापिका म्हणून सेवानिवृत्त झालेल्या. त्यांनी अनेक चित्रे काढली आहेत. आणि ती खूपच सुंदर आहेत. त्याचबरोबरीने त्यांनी oil pastels वापरून चित्रे काढून त्याला लॅमिनेट करून सुंदर अशी टेबल मॅट बनवली आहेत. त्यांचा तो उत्साह बघून मलाही काही तरी करावेसे वाटले म्हणून घरी आल्यावर लगोलग oil pastels घेऊन चित्र काढायचा प्रयत्न केला. 
प्रयत्न अगदीच बाळबोध आहे पण तरीही ... 


गुरूवंदना

गुरुर्ब्रह्मा गुरुर्विष्णुः गुरुर्देवो महेश्वरः  गुरुः साक्षात्परब्रह्म तस्मै श्री गुरवे नमः।
ब्रह्मा हा सृष्टीचा निर्माता, विष्णू हा ह्या विश्वाचा पालनकर्ता आणि महेश हा विनाशक. 
तसेच गुरु हा देखील ब्रह्माप्रमाणे विदयार्थ्यांच्या मनात ज्ञानाचे बीज रुजवून सर्जनशीलतेचा निर्माता, विष्णूप्रमाणे दिलेल्या ज्ञानाचे संवर्धन करणारा; तसेच महेशाप्रमाणे विद्यार्थ्यांच्या मनातील अज्ञानाचा विनाश करणारा असतो.
गुरु हा परब्रह्मासमान आहे. अश्या ह्या गुरूला मनोभावे नमस्कार!
Brahma is the creator of this universe, Vishnu is the one who maintains it whereas Mahesh is the destroyer. 
Similarly, like Brahma Guru sows the seed of knowledge in Vidyarthis' mind so as to let them bloom their creativity. Like Vishnu, Guru helps maintaining their knowledge, And like Mahesh, Guru destroys the ignorance from their mind. 
Guru is the 'Parabrahma'. We bow down in front of such a Guru!

तुम बिन जाऊँ कहां.. (शतशब्दकथा)

रोजच्यासारखी मुले शाळेला गेली होती. आता शलाकाने आदित्यच्या डब्याची तयारी सुरु केली. जणूकाही एक शर्यत संपली होती आणि क्षणाचीही उसंत न घेता दुसऱ्या शर्यतीसाठी धावायचे होते. करायची कामे आणि हातातील वेळ यांचं व्यस्तप्रमाण तिच्यावरचे दडपण वाढवत होते.
तेवढ्यात आदित्यच्या हातून फ्रिजमधून काढलेली अंडी खाली पडली. झालं शलाकाचा पारा चढला आणि ती त्याला फाडफाड बोलू लागली. खरंतर सकाळच्या कामात मदत करताना झालेला हा अपघात होता त्यामुळे आदित्यही वैतागला.
बस झाली ही कटकट, जातोच ऑफिसला म्हणून तो वळला आणि रेडिओवर गाणे लागले 'तुम बिन जाऊँ कहां..'
क्षणार्धात त्याच्या चेहऱ्यावरचे भाव बदलून ओठांवर स्मितहास्य झळकले. अचानक वातावरणातला ताण निवळला अन् शलाकाचाही चेहरा खुलला!

लेह लडाख प्रवास - एक चाकोरीबाहेरचा प्रवास (भाग २)

Image
भाग १: http://mana-tarang.blogspot.com/2018/07/blog-post_9.html



पूर्वतयारी आणि पूर्वप्रवास
१. ह्या प्रवासाच्या तयारीमध्ये अनेक गोष्टी होत्या. प्रत्यक्ष प्रवासाची बॅग भरणे, औषधपाणी घेणे, नवरा आणि मुलींना सोडून जात असल्याने त्यांच्याशी बोलणे, त्यांना घरात काही खायला-प्यायला लागेल त्याची तयारी करून ठेवणे.
असं ट्रीपला जायचं हा निर्णय तर झाला होता. परंतु हा निर्णय का घेतला ह्यामागची भूमिका मुलींना समजावून सांगणे फार महत्वाचे वाटले. कारण तश्या त्या लहान आहेत - मोठी १४ वर्षांची आणि धाकटी १० वर्षांची. त्यांना सांगितले की कुठल्याही जबाबदारीचे ओझे न बाळगता आम्हा तिघींना एकत्र वेळ घालवायचा आहे. तिघींपैकी कोणाच्या घरी जमले तर घराच्या जबाबदाऱ्या संपत नाहीत आणि आईकडे गेले तर तिला कामाचा त्रास होऊ नये म्हणून तिच्याकडे थोडीफार कामाची जबाबदारी घ्यावीच लागते. त्यामुळे सारखा कुठली ना कुठली भूमिका वठवावीच लागते. ही सहल फक्त आमच्या आम्हीच आणि कुठल्याही प्रकारच्या जबाबदारीची झूल न पांघरता करायची सहल होती. माझ्या मुली खूपच समजूतदार असल्याने त्यांनी तसा काहीच आक्षेप घेतला नाही.
माझे सासू-सासरे पण अतिशय समजूत…

लेह लडाख प्रवास - एक चाकोरीबाहेरचा प्रवास (भाग १)

प्रस्तावना:
१. 
मे २०१८ च्या शेवटच्या आठवड्यात लेह, लडाखला जाऊन आले. ह्या प्रवासाचे वर्णन नक्की लिहून काढायचे असे ठरवले होते. मग नाव काय द्यायचे त्याचा विचार सूरु केला. आजकाल इंग्लिशमधेच बऱ्याचदा विचार करायची सवय झालेली असल्याने, सुरुवातीला नावसुद्धा इंग्लिशच सुचलं - Leh Ladakh Trip - A Journey Within! पण मग बाकीचे लेखन मराठीमध्ये करणार असल्याने हे नाव कसं चालणार, म्हणून मग पुन्हा विचार सुरु केला. ह्या इंग्लिश नावाचे मला वाटणारे 'लेह लडाख सहल - एक अंतर्मनातला प्रवास' असे भाषांतर सुचले. पण ते फारंच कृत्रिम वाटले. मग पुन्हा नावासाठीचा शोध आणि विचार सुरु झाला. 
मग विचार केला की हा प्रवास, मी माझ्यापुरती चाकोरी मोडून केलेला आहे. म्हणजे खरंतर लेह-लडाख हा प्रवास कित्येक लोक सायकल, बाईक किंवा स्वतःची कार घेऊन करतात. पण माझा प्रवास तर 'वीणा वर्ल्ड' सारख्या सहलींचे नियोजनपूर्वक आयोजन करणाऱ्या कंपनीतर्फे एका ३० लोकांच्या समूहाबरोबर केलेला प्रवास होता. मग एवढी काय मोठी गोष्ट! तर हा प्रवास मी माझा नवरा आणि मुली ह्यांच्यासोबत न करता बहिणींबरोबर केला. तसं पाहायला गेलं तर मुली फार म…